Przedmioty do wyboru – propozycje:

  • filologia polska, studia stacjonarne I stopnia

    SPECJALNOŚCI (student wybiera jedną do realizacji  w semestrach 3 – 6)

    Decyzję o uruchomieniu  specjalności w danym roku akademickim podejmuje dyrekcja IPiK kierując się kryterium liczby studentów zapisanych na daną specjalność.

      a) Specjalność edytorsko-wydawnicza

    To specjalność, która przygotowuje absolwentów do wykonywania różnych zawodów związanych z szeroko rozumianym rynkiem wydawniczym i prasowym. Studenci zdobywają wiedzę, umiejętności i kompetencje społeczne dotyczące językowego opracowywania  tekstów oraz wiedzę  z zakresu historii, warunków i metod pracy w wydawnictwach różnego typu. Przygotowywani są do pracy na różnych stanowiskach: redaktorów w wydawnictwach i w redakcjach prasowych. W ramach specjalności realizowane są przykładowo przedmioty: edytorstwo tekstów, adiustacja tekstów, praca nad tekstem autorskim.

    b) Komunikacja medialna i public relations

    W ramach tej specjalności student przygotowywany jest do pełnienia różnorakich funkcji zawodowych związanych z komunikacją medialną i public relations w instytucjach ukierunkowanych na działalność informacyjną, perswazyjną i wizerunkową. Student wyposażony zostaje w wiedzę  z zakresu psychologii komunikowania, technik i strategii public relations, zagadnień etycznych w PR, budowy i uwarunkowań zewnętrznych wypowiedzi publicznych, a także reklamy, redagowania tekstów użytkowych  i budowania tekstów dziennikarskich. Absolwent specjalności komunikacja medialna i public relations posiada kwalifikacje merytoryczne do pracy w szeroko rozumianej przestrzeni mediów, promocji, reklamy, budowy dobrej reputacji firmy, wizerunku osoby czy marki produktu.

    c) Specjalność nauczycielska

    Specjalność nauczycielska daje studentowi uprawnienia zawodowe: możliwość pracy w instytucjach edukacyjnych (w tym w szkole) w charakterze nauczyciela języka polskiego na  II i  III etapie edukacji. Studia przygotowują jednocześnie studenta do podjęcia studiów II stopnia, podczas których może uzyskać pełne kwalifikacje  pedagogiczne do nauczania języka polskiego na  IV etapie edukacji.  Absolwent specjalności nauczycielskiej oprócz kompetencji polonistycznych – językoznawczych, literaturoznawczych, podstawowych kulturoznawczych, przygotowany jest do prowadzenia kształcenia językowego, literackiego i kulturowego, do pracy edukacyjnej z dziećmi i młodzieżą szkolną. Wśród  przedmiotów specjalności można wskazać przykładowo: psychologię, pedagogikę, podstawy dydaktyki.

    d) Specjalność krytycznoliteracka

    To specjalność, która daje studentom orientację w historii, teorii i strategiach krytyki literackiej; kształci umiejętności analizy i interpretacji tekstu literackiego w jego różnych kontekstualizacjach. Przygotowuje także do pisania recenzji oraz pokrewnych form krytycznych w przestrzeniach komunikacyjnych współczesnej kultury (tu istotne przestrzenie mediów masowych – tradycyjnych, papierowych i elektronicznych, a także nowych mediów). Student przygotowywany jest do aktywnego uczestnictwa we współczesnym życiu literackim, także w wymiarze zawodowym. W ramach specjalności prowadzone są m. in. przedmioty:  gatunki krytycznoliterackie, literatura i publicystyka, pisanie kreatywne.

    e) Specjalność bibliologiczna

    W ramach specjalności bibliologicznej student zdobywa ogólną i wieloaspektową wiedzę o książce i bibliotekach, wiedzę o źródłach informacji, procesach informacyjnych, o informacji naukowej. Poznaje też  metody i techniki stosowane w procesach informacyjno-bibliotecznych; potrafi sprawnie wyszukiwać selekcjonować, oceniać i tworzyć informacje (biblioteczne narzędzia informacji o zbiorach, serwisy WWW, bazy danych). Absolwent specjalności przygotowany zostaje do pracy w różnych instytucjach działających w sferze komunikacji publicznej, kultury, edukacji, biznesu, nauki i administracji – instytucji zajmujących się gromadzeniem, opracowywaniem, przetwarzaniem i udostępnianiem dokumentów i zbiorów informacji o dokumentach. Są to biblioteki różnego typu, ośrodki i centra informacji, pracownie bibliograficzne, wydawnictwa itp.

    f) Specjalność reklamowa

    To specjalność, która oferuje studentom wiedzę z zakresu źródeł reklamy, zasad i instytucji prawa w reklamie, ponadto z psychologii komunikowania, zwłaszcza komunikowania marketingowego, co znajduje odbicie w przedmiotach prowadzonych w ramach specjalności, np.: prawo reklamy, psychologia reklamy, komunikacja marketingowa. Istotnym elementem studiowania specjalności jest kształcenie umiejętności praktycznych w zakresie kształtu językowego reklamy, jej prawnej dopuszczalności, społecznych i kulturowych kontekstów reklamy, także procesu podejmowania decyzji konsumenckich i ich następstw marketingowych. Student poznaje zasady budowy komunikatu reklamowego, jego ukształtowania językowego, stylistycznego, retorycznego, potrafi je analizować a także samodzielnie budować formy wypowiedzi copywriterskiej, zwłaszcza o charakterze reklamowym.

    KONWERSATORIA DO WYBORU (student wybiera 2 w każdym semestrze oprócz 6.)

    rok I, semestr 1.

    1. Tajemny język obrazów. Wprowadzenie do wiedzy o sztuce

    dr hab. Barbara Ochendowska-Grzelak

    Znaczenia sztuki. Między formą a sensem dzieła.
    Tak, jak problematycznym jest pytanie czy można czytać sztukę? tak pewnym jest, że można próbować ją zrozumieć. Założeniem wykładu jest przyjęcie tezy Hansa-Georga Gadamera, że istnieje język dzieła sztuki niezależnie, czy jest on natury językowej czy też nie. Podczas wykładu ukazane zostaną przede wszystkim obrazy, a także inne dzieła wizualne, jako struktury tworzące znaczenia, pojmowane jako komunikaty.  Celem wykładu będzie próba wskazania co, właściwymi dla swej specyfiki środkami, może wyrażać dzieło sztuki. Słuchaczom przedstawione zostaną zarówno wskazówki dotyczące możliwości odkrywania sensu dzieła, jak i zastosowanych środków formalnych.

    2. Ciało ludzkie – ideał, fantom, obiekt pożądania

    dr hab. Anna Kapuścińska – Jawara/dr Ewa Szczepan

    Przedmiotem modułu jest ewolucja wyobrażeń ciała w kolejnych stuleciach. Konwersatorium towarzyszą prezentacje multimedialne, które przybliżają perspektywę cielesności „konkretnego” człowieka danej epoki. Obserwowane ciało ukazane zostaje we wszelkich możliwych stanach: w ekstazie, pragnieniu, marzeniu, we śnie, w relacji do innych ciał, także w relacji do samego siebie. Wybrane zagadnienia:
    – neoplatońska filozofia piękna i miłości w literaturze renesansowej;
    – piękno magiczne na przełomie XV i XVI w. Donna angelicata i piękna pasterka;
    – miłość i erotyzm w cyklach sielankowych pierwszej połowy XVII w.;
    – ciało   kobiety   jako  ogród;   jabłka-piersi;   męczeństwo   miłości   i  przebicie  serca,  akt seksualny  jako ukrzyżowanie;
    – piękno niespokojne, okrutne i mroczne w poezji i sztuce baroku;
    – ,,niewstyd, sprośność i rozpusta”, czyli krytyka ,,wszeteczeństwa” w literaturze dawnej;
    – erotyzm i libertyńskie obscena  w literaturze Oświecenia.

    3. Kultura książki

    dr hab. Dariusz Śnieżko, prof. US

    Konwersatorium poświęcone jest miejscu książki w historii formacji komunikacyjnych. Punktem wyjścia są konsekwencje przejścia od kultury głosu do kultury pisma (także w kontekście współczesnych odniesień literackich). Kolejne dyskusje podejmą zagadnienia m. in. form książki (tabliczki, zwój, kodeks), książki rękopiśmiennej, skutków rewolucji Gutenberga, wymagań stawianych ciału (tryby lektury). Czytać będziemy przede wszystkim klasyków (m. in. Platon, W. J. Ong, M. McLuhan, J. Le Goff, L. Febvre).

    4. Podstawy kultury antycznej

    dr hab. Dariusz Śnieżko, prof. US

    Celem konwersatorium jest przedyskutowanie niektórych zagadnień kultury antycznej, wybranych ze względu na ich znaczenie dla epok późniejszych. Mowa będzie zatem o micie i jego odmianach, koncepcjach pamięci i historii, założeniach etycznych, pojęciu tragizmu, znaczeniu retoryki i sofistyki, idei barbarzyństwa. Wszystko to w lekturowym kontakcie z myślą autorów takich jak Hezjod, Herodot, Sofokles, Platon, Owidiusz, Cycero, Tacyt, św. Augustyn.

    5. Ciało jako przedmiot abjekcji, destrukcji, dekompozycji

    dr hab. Anna Kapuścińska – Jawara/dr Ewa Szczepan

    Przedmiotem modułu  jest ciało traktowane jako przedmiot abjekcji (wstrętu), destrukcji i dekompozycji. Konwersatorium towarzyszą prezentacje multimedialne. Obserwowane będą, wpisane w teksty kultury od antyku do Oświecenia, ciała pokawałkowane, zdegradowane, udręczone, umartwione, poddane ascezie, dręczone chorobą i poddane torturom dawnej medycyny, rozkawałkowane ciała skazańców, relikwie i ciała cudownie zachowane, ciała nieludzkie i monstrualne.  Wybrane zagadnienia:
    – ciało i fizjologia kobiety a gesty abjekcyjne w tradycji antycznej;
    – asceza a ciało jako byt zniszczalny i przemijający w tradycji biblijnej i hagiograficznej;
    – ciało a doktryna contemptus mundi;
    – ciało zdeformowane i udręczone, tortury okaleczenia, egzekucje w literaturze staropolskiej;
    – obrazy piekła, „kuchnia diabelska”;
    – brzydota, wynaturzenie i deformacja jako kategorie estetyczne literatury błazeńskiej;
    – fizjologia ludzka w kontekście humoru skatologicznego.

    rok I, semestr 2.

    1. Kategoria rodzaju

    dr hab. Piotr Wojdak

    Konwersatorium przynosi wszechstronną prezentację jednej z najciekawszych, a zarazem najtrudniejszych w interpretacji kategorii gramatycznych – rodzaju rzeczownika. Pokazuje jej zhierarchizowaną wieloaspektowość (różnice składniowe jako fundament kategorii, semantyka i morfologia jako uzupełniające aspekty charakterystyki poszczególnych wartości rodzajowych). Zestawia rodzaj rzeczownika (tzw. klasyfikujący albo selektywny) z fleksyjnym rodzajem takich części mowy, jak przymiotnik, czasownik i liczebnik.  W ramach konwersatorium dokonuje się przeglądu różnych klasyfikacji rodzajowych, wyjaśniając przyczyny tego zróżnicowania oraz zwracając uwagę na mylące niekiedy, a zarazem trudne do uniknięcia obciążenia terminologiczne. Proponowane są uściślenia dotyczące rodzaju męskoosobowego („polskiej specjalności”) oraz miejsca pluraliów tantum w systemie rodzajów. Prowadzący zajęcia – ­zgodnie z przedmiotem swoich badań, które zostały uwieńczone habilitacyjną monografią – proponuje także pochylenie się nad „skandalem” w gramatyce rzeczowników, za jaki może być uważana  dwurodzajowość (wielorodzajowość) niektórych z nich – wszak  rzeczowniki z definicji „nie mogą” się odmieniać  przez rodzaje.

    2. Kreatywność w języku

    dr Beata Afeltowicz

    Konwersatorium jest skierowane do studentów zainteresowanych rozwojem leksykalnym współczesnej polszczyzny. Jest to konwersatorium gramatyczne, a jego celem jest dostarczenie podstawowej i uporządkowanej wiedzy dotyczącej polskiego słowotwórstwa, a także możliwości systemu językowego w zakresie wyrażania nowych znaczeń. Studenci poznają sposoby powiększania zasobu wyrazowego języka polskiego. Wiele uwagi zostanie poświęcone praktycznemu utrwaleniu zdobytej wiedzy. Każdy student będzie umiał dokonać analizy słowotwórczej wybranych wyrazów, którymi posługuje się w codziennej komunikacji językowej. Będzie umiał nazwać typ derywacji, rodzaj derywatu oraz wskazać rodzaj zastosowanego w procesie derywacji formantu.

    3. Literatura popularna przełomu XVI – XVII wieku

    dr hab. Witold Wojtowicz

    Zajęcia poświęcone są pozornie „marginalnym” postaciom i tekstom, związanym z niższymi warstwami i ich uczestnictwem w kulturze dawnej. Są to sprawy nie zawsze omawiane w kontekście „głównych” czy wysokoartystycznych nurtów literatury dawnej. I tak zajmiemy się staropolskim dziedzictwem Sowizdrzała (1), literackimi przedstawieniami włóczęgów, dziadów i żebraków (2). W opozycji – dworską teorią komizmu (i „dworskich” manier) (3). Kolejnymi zagadnieniami będą koncepcje karnawału (olbrzymia liczba tekstów staropolskich jest związana właśnie z karnawałem, jak choćby Z chłopa król Piotra Baryki) (5), zajmiemy się także Krainami Obfitości (Schlaraffenland, Cocagne), a w tym kontekście zabawną i jakże pouczającą Peregrynacją Maćkową (6). Zajęcia zamkniemy Kiermaszem wieśniackim Jana z Wychylówki – karnawałową literaturą rozrywkową, nie stroniącą od pochwały uciech cielesnych (7). Fakultatywnie możemy zająć się np. tzw. „sejmami niewieścimi”. W literaturze europejskiej znane są teksty dotyczące zgromadzeń niewiast (jest to słabo zbadany obszar dawnej kultury), tworzących także żartobliwe, swoiste (najczęściej karnawałowe) „wspólnoty śmiechu”.

    4. Współczesna mediewistyka literacka – wybrane zagadnienia

    dr hab. Witold Wojtowicz

    Tematyka dotyczy „średniowiecznych” tekstów „literackich”, należących do kultury polskiej, w kontekście współczesnych badań. Koncentrujemy się wokół wyrażania emocji, zagadnień oralności-piśmienności, poruszamy się w kręgu historycznej antropologii, badań nad fenomenem rytuału, wreszcie  – performatywności tekstów. Przykładowa problematyka: spory wokół tzw. „Epitafium Bolesława Chrobrego” (Bolesław Chrobry jako „lokalny” święty?). Kolejny obszar zagadnień to zjawiska oralności i oralności fingowanej tekstu (począwszy od topiki u tzw. Galla Anonima po teksty już z XVI wieku). Zajęcia poświęcone Gallowi wprowadzają nas w fundamentalny kompleks zagadnień związanych z ustnością i piśmiennością całej literatury dawnej. Podczas kolejnych zajęć badany będzie „porządek rytualny i polityczny” (G. Koziol),  podjęte zostaną kwestie zabawy i rekreacji, także poważna sprawa zaświatów i obecności zabawy (i w życiu, i w tekstach).

    5. Dramaturgia Witkacego w perspektywie komparatystycznej

    prof. dr hab. Marta Skwara

    Celem konwersatorium jest pokazanie dramatów Witkacego jako dzieł intertekstualnych i intermedialnych, związanych zarówno z dziełami literatury polskiej i europejskiej, jak i ze sztuką, w tym z rodzącą się na oczach Witkacego X Muzą. Zajęcia rozpoczną się od analizy teorii Czystej Formy i zasad rządzących dramatami Witkacego, zwłaszcza mechanizmów nawiązywania do tekstów innych pisarzy. Następnie zajmiemy się związkami Witkacego z teatrem/dramatem antycznym, dramatami Szekspira, Czechowa i Słowackiego, ale także prozą Josepha Conrada i dziełami antropologicznymi Bronisława Malinowskiego. Nie zabraknie też „pierwszorzędnej literatury trzeciorzędnej”, do której Witkacy miał szczególne upodobanie oraz analizy związków poszczególnych dramatów z dziełami sztuki (w tym z malarstwem Witkacego) oraz z kinem.

    rok II, semestr 3.

    1. Moda w języku

    dr hab. Adrianna Seniów

    Konwersatorium skierowane jest do osób, które chcą poszerzyć swoją wiedzę na temat współczesnej polszczyzny, lubią mówić własnym głosem, mają swój styl i nie ulegają modzie.Celem zajęć jest poznanie historii fascynacji językowych Polaków oraz prześledzenie zmian w strukturach języka, które zachodzą pod wpływem mody na poszczególne słowa lub konstrukcje. Studenci poznają współczesne modele językowych zachowań społecznych, dowiedzą się o przyczynach globalizacji wzorców kulturowych i źródłach językowego snobizmu, nauczą się rozpoznawać cechy mody językowej w różnorodnych tekstach.

    2. Antropologia literatury dawnej

    dr hab. Dariusz Śnieżko, prof. US

    Wszyscy mieliśmy przodków w XVI czy XVII wieku. Jakie były ich wyobrażenia o świecie bliskim i dalekim (odkrycia geograficzne, monstra); co sądzili na temat medycyny, płci, zmysłów, zdrowia, kuchni; jaki był ich stosunek do obcych, do zwierząt? Co od naszych pradziadów przejęliśmy, w czym się od nich różnimy? Temu poświęcimy nasze rozmowy, wspierani przez m. in. Macieja z Miechowa, Andrzeja Glabera, Marcina Bielskiego, Wacława Potockiego, Jakuba K. Haura.

    3. Polscy „poeci wyklęci”

    dr hab. Jerzy Madejski, prof. US

    Przedmiot polscy „poeci wyklęci” stanowi wprowadzenie do jednego z intrygujących zagadnień łączącego estetykę, biografię i życie literackie. W trakcie zajęć omówione zostaną najważniejsze teorie (literaturoznawcze, psychologiczne, socjologiczne, filozoficzne) przydatne do zrozumienia „poety wyklętego”. W rezultacie kolejne spotkania pozwolą zróżnicować opis twórców, których zwykle określa się jako „poetów wyklętych” (dekadent, dandys, outsider, buntownik, wykluczony, bard, skandalista, prowokator…). Na ćwiczeniach analizowane będą wybrane opracowania z zakresu biografistyki literackiej i ukazywana ich rola w tworzeniu oraz podtrzymywaniu legendy „poety wyklętego”.
    Przedmiot pozwoli poznać wybrane sylwetki „poetów wyklętych”, a także nabyć umiejętność interpretowania poezji z uwzględnieniem „mitologii literackiej”.

    4. Moda w kulturze

    Celem zajęć jest poznanie historii stroju w kontekście jego wielorakich kulturowych znaczeń (element narodowej historii, kultury i obyczajowości). Studenci poznają sposoby kulturowego konstruowania ciała i ubioru, a także wybrane zjawiska w obrębie mody. Dzięki analizie materiałów ikonograficznych oraz literackich, poznają komunikacyjną funkcję ubioru, istotną w budowaniu tożsamości kulturowej, manifestowania przynależności do określonej grupy społecznej oraz wyrażania własnych poglądów.

    5. Literatura dla dzieci i młodzieży (konwersatorium przeznaczone dla specjalności nauczycielskiej)

    Celem zajęć jest poznanie głównych tendencji rozwojowych literatury dziecięcej i możliwości wprowadzenia dziecka w kulturę literacką. W trakcie zajęć krytycznej analizie poddane zostaną wybrane utwory ­– studenci będą doskonalić umiejętności interpretowania dzieł literatury dziecięcej i młodzieżowej w rozmaitych kontekstach (rozumienie związku z innymi tekstami kultury dawnej i współczesnej). Ponadto zostaną zaznajomieni z wyznacznikami i tendencjami w obrębie współczesnej twórczości dla dzieci, a także metodami umiejętności wprowadzania dzieci w świat wartości estetycznych oraz pobudzania ich twórczej aktywności słownej.

    rok II, semestr 4.

    1. Modernizm europejski

    dr hab. Piotr Krupiński

    Czy nie wstając z łóżka, można się przemienić w owada? Jak pies widzi świat i ludzi? Dlaczego Wenecja to idealne miejsce do tego, aby umierać? To tylko niektóre z pytań, na które będzie można odnaleźć odpowiedź w trakcie cyklu zajęć poświęconych literaturze europejskiego modernizmu. Przewodnikami po tej kluczowej, ale wciąż zbyt słabo znanej epoce będą m.in.: Charles Baudelaire, Walter Benjamin, Franz Kafka, Virginia Woolf czy Tomasz Mann. Zachęcając do wspólnego studiowania ich twórczości, pragnę zaprosić do wzięcia udziału w tym „nie kończącym się zadaniu”, jakim pozostaje interpretacja każdego arcydzieła.

    2. Styl religijny w polszczyźnie

    dr hab. Dorota Kozaryn, prof. US

    Konwersatorium poświęcone jest powstaniu i funkcjonowaniu stylu religijnego w polszczyźnie na przestrzeni dziejów. Podejmowane w ramach konwersatorium zagadnienia dotyczą aspektów genologicznych i językowych.

    3. Style funkcjonalne w polszczyźnie historycznej

    dr hab. Agnieszka Szczaus

    Celem zajęć jest obserwacja przemian, jakim na przestrzeni wieków podlegały wybrane style funkcjonalne polszczyzny, to jest styl naukowy i styl urzędowy. Na zajęciach studenci zapoznają się (na wybranych przykładach) z głównymi cechami stylowymi tekstów naukowych i urzędowych oraz językowymi sposobami ich realizacji. Szczegółowe zagadnienia omawiane na konwersatorium:
    – stylowe zróżnicowanie  polszczyzny historycznej;kształtowanie  się  stylu  urzędowego  w polszczyźnie;
    – roty sądowe i ortyle jako najstarsze polskojęzyczne teksty urzędowe;
    – staropolska tytulatura urzędowa;
    – wpływ języków obcych na polski styl urzędowy;
    – miejsce stylu naukowego w polszczyźnie i jego wyróżniki;terminologia jako podstawowy wyróżnik stylu  naukowego;
    – rozwój polskiej terminologii językoznawczej na przykładzie O. Kopczyńskiego;
    – kształtowanie się stylu naukowego w XVI wieku;
    – rozwój  stylu  naukowego  w epoce Oświecenia. Rola polskich uczonych doby Oświecenia w kształtowaniu się stylu naukowego.

    4. Literatura i kultura europejska XIX wieku

    Konwersatorium poświęcone jest wybranym tekstom literackim i zjawiskom kulturowym w Europie w XIX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem okresu romantyzmu. Omawiane utwory sytuowane są w kontekstach narodowych i ogólnoeuropejskich, a także zestawiane z teoriami i praktyką kulturową polskiego XIX wieku. Pozwala to na dostrzeżenie odrębności poszczególnych literatur narodowych i usytuowanie na ich tle literatury polskiej.

    rok III, semestr 5.

    1. Wojna i nowoczesność

    dr hab. Ewa Tierling-Śledź

    Przedmiot poświęcony jest różnym narracjom  o II wojnie  światowej  oraz  roli pamięci o wojnie pojmowanej jako żywe dziedzictwo kształtujące naszą współczesność. Proponowane bloki tematyczne:
    – Czy pamięć o wojnie jest nam potrzebna?
    – Opowiedzieć Holocaust (film i literatura);
    – Powstanie Warszawskie  – czy czcimy narodowe klęski? Rzeź wołyńska – pamięć, która dzieli;
    – Wyklęta pamięć – Żołnierze Wyklęci, Żołnierze Niezłomni.

    Zajęcia będą realizowane zarówno w oparciu o literaturę przedmiotu, która zostanie podana na pierwszych zajęciach, jak i materiał filmowy (dokument oraz film fabularny).

    2.Motyw szaleństwa w literaturze światowej

    prof. dr hab. Marta Skwara

    Przedmiot ma za zadanie przedstawienie i przeanalizowanie wybranych literackich motywów szaleństwa (w kontekście kultury  plastycznej i audiowizualnej), takich jak na przykład: świat szalony, stultifera navis, szpital wariatów, szaleństwo władzy/ twórczości/ miłości, maska szaleństwa. Jednocześnie dyskutowane będą kulturowe dyskursy szaleństwa, tradycja i współczesność biegunowego pojmowania nierozumu (szaleństwo-głupota), wpisywanie szaleńca w mechanizm kozła ofiarnego, czy powstanie i kulturowe funkcjonowanie „szpitala wariatów”. Ważnym zagadnieniem będzie język szaleństwa i literackie eksploracje możliwości komunikowania szaleństwa. Materiałem analitycznym stanowić będą zarówno kanoniczne teksty kultury (Biblia, mitologia antyczna), klasyka literatury światowej (dramat antyczny i dalekowschodni, dramaturgia Szekspira, dzieła Cervantesa i Erazma z Rotterdamu, teksty romantyzmu, modernizmu i postmodernizmu europejskiego i transatlantyckiego), jak i współczesne teksty kultury.

    3. Ortografia i interpunkcja

    dr Rafał Sidorowicz

    Konwersatorium jest poświęcone istotnym problemom interpunkcyjnym i ortograficznym współczesnej polszczyzny. Analiza różnorodnych tekstów pomoże studentom uporządkować wiedzę na temat zasad polskiej pisowni, zmian w zasadach pisowniowych, najnowsze uchwały Komisji Kultury Języka i Rady Języka Polskiego. Uczestnicy zajęć zapoznają się także z najtrudniejszymi kwestiami ortograficznymi i interpunkcyjnymi, których znajomość często wykracza poza szkolną edukację.
    Różnorakie ćwiczenia pozwolą zrozumieć istotne funkcje interpunkcji polskiej, a w szczególności zależności między znakami przestankowymi, a precyzyjnością i jednoznacznością wypowiedzi.
    Studenci będą doskonalić swoje umiejętności w poprawnym zapisie wypowiedzi, redagowaniu tekstów zgodnie z zasadami pisowni polskiej oraz wyszukiwaniu błędów w różnego rodzaju dokumentach, szyldach, nagłówkach itp.

    4. Praktyczna stylistyka

    dr Rafał Sidorowicz

    Konwersatorium skierowane jest do studentów zainteresowanych pisaniem atrakcyjnych i poprawnych tekstów, które realizują zamierzone cele komunikacyjne. Studenci nie tylko uporządkują swoją wiedzę na temat podstawowych zagadnień stylistycznych, lecz także nauczą się uwzględniać perspektywę kulturową sytuacji komunikacyjnych, która jest podstawą skutecznego porozumiewania się.
    W praktyce studenci będą analizować różnorodne teksty pod względem stylistycznym i gatunkowym, doskonalić sprawne posługiwanie się stylami i gatunkami oraz redagować teksty zróżnicowane stylistycznie – zarówno gatunki popularne w mediach, jak i użyteczne w życiu codziennym.

    5. Narracje migracyjne w literaturze polskiej po 1939 roku

    prof. dr hab. Inga Iwasiów

    Polska literatura współczesna, której przykłady zostaną omówione,  rozwijała się równocześnie z historią migracji. Zmiany na mapie, przemieszczenia, przesiedlenia, a nawet całkowite wymiany ludności – jak na tak zwanych Ziemiach Odzyskanych – miały swoje reprezentacje literackie. Refleksja nad współczesnością uznała ten  ruch za najważniejszą cechę XX wieku, a bohatera w zmianie i w podróży za reprezentanta nas wszystkich. Podróże podejmowane z konieczności, ale i z wyboru, w poszukiwaniu nowego domu – stanowią metaforę nowoczesności. Literaturoznawstwo stara się znajdować podobieństwa i różnice w opowieściach emigracyjnych i migracyjnych, wskazując, iż wiele wątków traktowanych do 1989 roku rozdzielnie, przy podziale na literaturę krajową i emigracyjną, spotyka się nieoczekiwanie w tekstach opisujących lokalność, wykorzenienie, oswajanie przestrzeni najbliższej. Takie podejście każe zwrócić uwagę na doświadczenie i traktować prozę jako zapis prawdopodobnych wydarzeń.

    rok III, semestr 6.

    1. Teksty kultury w edukacji polonistycznej (konwersatorium przeznaczone dla specjalności nauczycielskiej)

    Podstawowym celem zajęć jest wskazanie kulturoznawczego wymiaru edukacji polonistycznej. Studenci zostaną zapoznani z szeroką gamą tekstów wskazanych przez podstawę programową na II, III i IV etapie edukacji. Tematyka zajęć obejmuje zarówno tradycyjne  dzieła sztuki (malarstwo, plakat, rzeźbę, muzykę), teatr, film, a także realizacje telewizyjne (rozrywkowe, edukacyjne) oraz komiks. Krytyczna analiza wybranych tekstów pozwoli studentom dostrzec analogię i zależności pomiędzy poszczególnymi dziedzinami sztuki oraz tradycją kulturową. W trakcie wykładu studenci poznają metody i techniki przygotowania uczniów do analizy i interpretacji, a także  zasady przygotowania wychowanków do aktywnego uczestnictwa w kulturze współczesnej. Istotnym aspektem zajęć jest przygotowanie słuchaczy do samodzielnego prowadzenia lekcji wykorzystujących złożony repertuar tekstów kultury.

  • filologia polska, studia stacjonarne II stopnia

    SPECJALNOŚCI (student wybiera jedną i realizuje w semestrach 1 – 4)
    Decyzję o uruchomieniu  specjalności w danym roku akademickim podejmuje dyrekcja IPiK kierując się  kryterium liczby studentów zapisanych na daną specjalność.
    a)  Specjalność nauczycielska
    Specjalność nauczycielska daje studentowi uprawnienia do pracy w instytucjach edukacyjnych (w tym w szkole) w charakterze nauczyciela języka polskiego na  IV  etapie edukacji. Jednocześnie studia przygotowują absolwenta do podjęcia studiów III stopnia, podczas których może pogłębić dotychczasowa wiedzę i umiejętności oraz rozpocząć pracę nad uzyskaniem stopnia naukowego doktora. Student zostaje wyposażony w poszerzoną wiedzę w zakresie dokonywania samodzielnej analizy i interpretacji dzieła literackiego w kontekście historycznoliterackim i kulturowym, jak również w pogłębioną wiedzę z zakresu dydaktyki literatury i języka polskiego.  Wśród  przedmiotów specjalności można wskazać przykładowo: projekty edukacyjne, dydaktykę literatury i języka polskiego, blok przedmiotów psychologiczno-pedagogicznych.

    b)   Specjalność językoznawcza
    W ramach tej specjalności student uzyskuje poszerzoną i pogłębioną wiedzę w zakresie językoznawstwa współczesnego i diachronicznego. Poznaje tendencje rozwojowe współczesnej polszczyzny, uwarunkowania i zasady funkcjonowania języka w internecie; analizuje zjawiska językowe dotyczące problemów semantycznych, frazeologicznych, stylistycznych, idiolektalnych i socjolingwistycznych polszczyzny, co znajduje wyraz w prowadzonych przedmiotach, np.: frazeologia i frazeografia polska, semantyka językoznawcza, socjolingwistyka. Umiejętności analizy, interpretacji i waloryzowania tekstu językowego, orzekania o jego poprawności językowo-stylistycznej, semantycznej i funkcjonalnej,  pozwolą absolwentowi podjąć pracę w wielu instytucjach wymagających rozszerzonych kompetencji językowych w celu przygotowywania, oceny komunikatów językowych o charakterze informacyjnym, perswazyjnym, reklamowym.

    c)    Specjalność literaturoznawcza
    To specjalność, która oferuje studentom uporządkowaną pogłębioną wiedzę z zakresu literaturoznawstwa, a zwłaszcza z antropologii literatury, krytyki i komparatystyki literackiej, kształtowania się gatunków wypowiedzi publicystycznej i krytycznej, a także współczesnych teorii i metodologii literaturoznawczych, tendencji rozwojowych literatury popularnej i użytkowej, co znajduje odzwierciedlenie w przedmiotach proponowanych na specjalności, np.: antropologia literatury, krytyka literacka, literatura użytkowa. Absolwent specjalności literaturoznawczej nabywa kompetencje do kreatywnego, samodzielnego i świadomego uczestnictwa w życiu literackim, zwłaszcza w instytucjach o charakterze kulturalnym.

    d)  Komparatystyka
    Specjalność komparatystyka wyposaża studenta w kompetencje językowe, stylistyczne, genologiczne do tłumaczenia literatury anglojęzycznej. Oferta specjalnościowa obejmuje kształcenie z zakresu literatury kręgu anglojęzycznego, problematyki przekładu – najważniejszych koncepcji translatoryki, komparatystyki kulturowej i literackiej.  Student nabywa umiejętności w zakresie wykorzystania narzędzi literaturoznawczych i językoznawczych w analizie metod translatorycznych, poznaje historyczne i kulturowe związki polsko-amerykańskie oraz sposoby ich interpretacji. Absolwent specjalności może podejmować samodzielne działania przekładowe, a także podejmować pracę w różnych instytucjach nastawionych na
    działalność przekładową.

    e)  Edytorstwo współczesne
    W ramach specjalności edytorstwo współczesne student zdobywa wiedzę i umiejętności  z zakresu historii pisma, książki, bibliotek i czytelnictwa. Poznaje zagadnienia dotyczące edytorstwa źródeł, specyfiki książki elektronicznej, funkcjonowania książek w internecie. Ponadto,  problematykę programów komputerowych DTP (pozwalających na tworzenie wersji tekstu bezpośrednio przygotowanego do druku), a także zasady organizacyjne przedsiębiorstw wydawniczych, systemu nadzoru i koordynacji działalności wydawniczej. Wśród przedmiotów realizowanych w ramach specjalności można wymienić przykładowo: książka a Internet, kształtowanie edycji, edytorstwo źródeł.  Absolwent specjalności edytorstwo współczesne może pracować zarówno na stanowiskach redaktorskich w wydawnictwach i redakcjach różnego typu, jak również podejmować własną działalność gospodarczą w przedmiotowym zakresie.

    f)  Polonistyka dla mediów
    To specjalność, która dostarcza wiedzy z zakresu mechanizmów funkcjonowania współczesnych mediów. Student poznaje zasady retoryki, erystyki, perswazji, manipulacji. Zostaje też wyposażony w wiedzę o nowych gatunkach kształtujących się w komunikacji elektronicznej – potrafi je identyfikować i charakteryzować. Absolwent nabywa umiejętności analizy i waloryzowania wypowiedzi o charakterze publicznym, zwłaszcza medialnym, tworzenia autorskich pisemnych i ustnych wypowiedzi o charakterze publicystyczno-kulturalnym – zna i potrafi stosować zasady warsztatu pisarskiego publicysty kulturalnego. Jest także przygotowany do prawidłowego posługiwania się głosem, zwłaszcza w sytuacjach długotrwałego i
    znacznego wysiłku artykulacyjnego. Może podejmować pracę w instytucjach medialnych, także społeczno-kulturalnych ukierunkowanych na komunikację medialną.

     


    WYKŁADY MONOGRAFICZNE DO WYBORU (student wybiera jeden do realizacji w semestrze 2.)

    1. „Opisać Zagładę”. Analiza wątków holocaustowych w polskiej literaturze i sztuce
    dr Paweł Wolski
    Nieustanne przywoływanie Holocaustu w przedstawianiach kapitalistycznej konsumpcji (Oświęcimki, Noc żywych Żydów), miłosnych cierpień (London, Paris, Dachau), rodzinnych traum (Absolutna amnezja, Utwór o Matce i Ojczyźnie), czy wreszcie opisu bezpośrednio postrzeganej rzeczywistości (Ogród koncentracyjny) świadczy za tym, że Holocaust jest wciąż aktualnym wymiarem współczesności. Także w życiu codziennym, w którym wyrażenia takie jak „praca czyni wolnym”, „selekcja”, „gaz”, „dobry/zły wygląd”, „aryjska strona” mają oczywistą dla wszystkich konotację holocaustową, jej referencja jest jednak w przedziwny sposób pusta – wiadomo, że odnoszą się do Holokaustu; ale skąd się wzięły w dzisiejszym języku artystycznym, medialnym, codziennym, jak określają ramy zbiorowej wyobraźni i co tak naprawdę znaczą? Na te i inne pytania postaramy się odpowiedzieć podczas zajęć w oparciu o dzieła sztuk wizualnych, opowiadania, komiksy, filmy, muzykę, ale także hasła stadionowe, dyskurs publiczny, graffiti itp.
    2.  Ewolucja estetyki realizmu (na przykładzie powieści)
    prof. dr hab. Inga Iwasiów
    Realizm stanowi jeden z najwyrazistszych nurtów estetycznych XIX i XX wieku, mających swe kontynuacje także w wieku XXI. Powieści powstające w tym czasie  wyrażały przekonanie o możliwości opisu świata przez tekst literacki oraz diagnozowały  problemy swego czasu. Związane były z ideą
    państw narodowych.  Nastawione na odtwarzanie egzystencji, obyczajowości, emocji są tyleż zwierciadłami i kronikami, ile narzędziami diagnostycznymi, których przydatność można badać w nowej lekturze, która zostanie zaproponowana podczas wykładu.

    3. Feministyczna krytyka literacka
    prof. dr hab. Inga Iwasiów
    Feministyczna krytyka literacka, opisana w Polsce najpełniej przez Krystynę Kłosińską, rozwija się wielonurtowo od kilkudziesięciu lat. Jest dyscypliną akademicką, zajmującą się zarówno teorią tekstu/odbioru z zastosowaniem kryterium rodzajowego, jak i praktyką interpretacyjną. Wykład
    przybliży główne nurty (od ginokrytyki po queer), przedstawicielki i przedstawicieli, ale też tryby lektury i uwarunkowania komunikacyjne, takie jak pisma specjalistyczne, obiegi, instytucje, postacie, wybitne osiągnięcia artystyczne.

    4. Komunikacja językowa
    dr hab. Ewa Pajewska, prof. US
    Celem wykładu jest przedstawienie wybranych aspektów procesów komunikacji językowej:

    1.  System języka a wypowiedź. Kompetencja językowa a kompetencja komunikacyjna;
    2.  Tekst, styl, dyskurs;
    3.  Pojęcie strategii komunikacyjnej. Strategie nadawczo-odbiorcze aktu komunikacji;
    4.  Pragmatyka. Teoria aktów mowy. Akty mowy w kulturze;
    5.  Językowo-kulturowe konteksty tekstu. Komunikacja międzykulturowa. Kultura jako system otwarty;
    6.  Tendencje rozwojowe współczesnej polszczyzny a rozwój technik komunikacji masowej;
    7.  Komunikacja publiczna. Media i komunikowanie masowe;
    8.  Emocje w języku. Rola komizmu w komunikacji językowej. Językowe sposoby wyrażania uczuć.     Wartości w komunikacji językowej;
    9.  Komunikowanie w Internecie. Język w sieci – nowe formy komunikowania;
    10. Komunikowanie polityczne. Nowomowa. Epoka postprawdy. Strategie językowe w kampanii wyborczej. Retoryka dominacji i jej językowe wyznaczniki;
    11. Komunikacja językowa w reklamie. Strukturalne i stylistyczne wyznaczniki pragmatyki tekstów reklamowych. Językowy obraz świata w tekstach reklamy;
    12. Język w komunikacji instytucjonalnej. Komunikowanie w relacjach: urząd- petent, nauczyciel-uczeń, itp.;
    13. Komunikacja a rzeczywistość historyczna. Językowe sposoby wyrażania pamięci grupowej a pamięć historyczna. Media jako kreator mitu;
    14. Komunikacja językowa w gospodarce. Dyskursy korporacyjne w mediach;
    15. Komunikowanie we wspólnotach religijnych. Dyskurs religijny.

    5. Kultura popularna i masowa wieków dawnych – od antyku do XVIII wieku
    dr hab. Anna Kapuścińska – Jawara/dr Ewa Szczepan
    Kultura popularna i masowa wieków dawnych – od antyku do XVIII wieku – jako inspiracja dla współczesnej literatury popularnej
    Przedmiotem wykładu są: literatura dawna nieobecna na wykładach „kursowych” tudzież zachowane relacje o wydarzeniach i  postaciach kultury masowej wieków dawnych (igrzyska, gladiatorzy, publiczne egzekucje, słynne zbrodnie i zbrodniarze- np. Gilles de Rais, bohater wojny stuletniej, marszałek Francji, seryjny morderca dzieci, adept „czarnej magii”, pierwowzór Sinobrodego), traktowane jako nieustająca inspiracja dla współczesnej literatury popularnej – sensacyjne, pełne cudowności, grozy i okrucieństwa opowieści o pamiętnych zdarzeniach, wyjątkowych przypadkach, zbrodni, grzechu, nieokiełznanych namiętnościach –  m.in. fantastyczne nowele rzymskie, facecje staropolskie, błazeńskie kuplety,
    apokryfy (Historia Adama i Ewy), relacje z podróży do Ziemi Świętej, Indii, Chin oraz Indonezji roztaczające przed czytelnikiem obraz egzotycznego świata Orientu w jego baśniowym wymiarze (Książę Ernest, Podróże Jana z Mandeville), traktaty hermetyczne o czarnoksięstwie, magii naturalnej i remediach na czary, senniki, jarmarczne romanse rycerskie, legendy (Historia o kobiecie papieżu), tzw. pieśni nowiniarskie, teksty kramarskie i brukowe (anonimowe druki pod tytułami zaczynającymi się od słów „Straszny”, „Tajemniczy”, „Miłość”, „Morderstwo”, Straszna zbrodnia rodzonej matki), oświeceniowe obscena, wiersze tzw. „desertowe”, melodramaty (Żelazna dziewica, Groby Babilonu) i wiele innych.
    Interdyscyplinarne ujęcie tych tekstów w ich macierzystych kontekstach filozoficznych, estetycznych, teologicznych i ikonograficznych ma na celu ukazanie, w jakim stopniu w żartobliwych, z pozoru błahych, nierzadko obscenicznych utworach odzwierciedla się kultura dawna, jej kryzysy, spory i głębokie przemiany.

    6.  Leksyka tematyczna w języku i kulturze polskiej w ujęciu diachronicznym
    dr hab. Adrianna Seniów
    Leksyka tematyczna w języku i kulturze polskiej w ujęciu diachronicznym – zajęcia poświęcone będą kształtowaniu się leksyki z wybranych pól semantycznych w polszczyźnie historycznej (np.: nazwy stopni pokrewieństwa, życie towarzyskie i formy rozrywki, zwyczaje i obrzędy, terminologia nauk medycznych, przyrodniczych, matematycznych). Przedstawione zostaną metody kompletowania materiału, zasady doboru i analizy źródeł, omówione będą również  procesy związane z życiem wyrazów oraz mechanizmami zmian znaczeniowych, w tym zjawiskami terminologizacji i determinologizacji.

    7.  Literatura dokumentu osobistego
    dr hab. Jerzy Madejski, prof. US
    Wykład ma przybliżyć ważny współcześnie dział literatury. Przedstawione zostaną najbardziej wpływowe teorie autobiografii (literaturoznawcze, psychologiczne i socjologiczne). Omówione będą kluczowe terminy przydatne w rozumieniu tego obszaru piśmiennictwa (m.in.: pakt autobiograficzny,
    postawa autobiograficzna, trójkąt autobiograficzny, pamięć autobiograficzna). Wykład uwypukli formalne i ideowe zróżnicowanie współczesnego piśmiennictwa autobiograficznego oraz oświetli dzisiejsze praktyki autobiograficzne (dając wyobrażenie o wpływie pisania na budowanie tożsamości indywidualnej oraz grupowej).

    8. Normatywne aspekty języka
    prof. dr hab. Ewa Kołodziejek
    Wykład poświęcony jest  procesom zachodzącym w polszczyźnie (a wynikającym głównie z przeobrażeń kulturowych) w kontekście obowiązującej normy. Pozwala ugruntować wiadomości z zakresu poprawności językowej i podnieść  sprawność językową (w mowie i piśmie) przydatną w różnych
    sytuacjach zawodowych i społecznych. Zagadnienia poruszane na wykładzie to m.in.: norma i kodyfikacja, kryteria poprawności językowej, ocena neologizmów i zapożyczeń, zmiany we współczesnej polszczyźnie i jej internacjonalizacja, dyskusyjne aspekty ortografii i interpunkcji, norma wymawianiowa, tajniki adiustacji tekstów, zachowania językowe (polityka i etykieta językowa, brutalizacja języka).

    9. Twórczość literacka Hanny Malewskiej na tle polskiej powieści historycznej
    prof. dr hab. Andrzej Sulikowski
    Przedmiotem wykładu jest twórczość prozatorska – powieściowa i eseistyczna –   Hanny Malewskiej, zwłaszcza  powieści historyczne pisarki opublikowane po roku 1935. Wyróżnione i omówione zostaną  fazy twórczości, ich specyfika stylistyczna, tematyczna, cechy poetyki. Całość zaprezentowana będzie  na szerokim tle kształtowania się polskiej powieści historycznej w XIX stuleciu i jej przemian w  wieku XX  (Hanna Malewska, Teodor Parnicki). Celem wykładu jest także utrwalanie w świadomości studentów  recepcji krytycznoliterackiej, terminów historycznoliterackich i teoretycznoliterackich,  przydatnych do opisu powieści historycznej w XIX, XX i XXI w.

    10. Polskie interpretacje romantyków amerykańskich – wykład przeznaczony dla studentów specjalności komparatystyka
    prof. dr hab. Marta Skwara
    Wykład ma na celu zaprezentowanie sposobów, w jakich twórcy polscy odczytywali/tłumaczyli/interpretowali trzech przedstawicieli romantyzmu amerykańskiego – filozofa Ralpha Waldo Emersona, eseistę i myśliciela Henry’ego Davida Thoreau  oraz poetę Walta Whitmana. Przedmiotem zainteresowania będą zarówno interpretacje esejów Emersona, które Adam Mickiewicz przedstawił w czasie III i IV kursu Prelekcji Paryskich, późniejsze nawiązania do tych odczytań (dokonane np. przez Stefana Żeromskiego), jak i polskie przekłady tych esejów dokonywane przez wybitnych przedstawicieli polskiego świata literackiego (np. Marię Dąbrowską). Zinterpretowane zostanie także zainteresowanie eseistyką Thoreau w kręgu polskich „buntowników” (dawniejszych i  współczesnych, np. Dariusza Bittnera, Jacka Podsiadły) i poetów skupionych na języku (Tymoteusz Karpowicz). Wśród polskich tłumaczy/interpretatorów Whitmana szczególną uwagę poświęcę charakterystycznym odczytaniom Juliana Tuwima, Czesława Miłosza, czy Danuty Mostwin. W  każdym przypadku zwracać będę szczególną uwagę na szeroką sferę recepcyjną, w której mieszczą się zarówno przekłady (w tym przekłady intersemiotyczne), jak i parafrazy, czy wreszcie nawiązania intertekstualne i rozmaite komentarze dotyczące twórczości Emersona, Thoreau i Whitmana.

    11. Polskie przekłady poezji amerykańskiej – wykład przeznaczony dla studentów specjalności komparatystyka
    prof. dr hab. Marta Skwara
    Wykład ma na celu rozważenie istoty przekładu, w tym zwłaszcza przekładu poezji i przekładu poetyckiego oraz zaprezentowanie stanowisk wobec przekładu przedstawianych przez poetów polskich tłumaczących poetów amerykańskich (zwłaszcza Stanisława Barańczaka i Czesława Miłosza). Na tym
    tle przeanalizowane zostaną przekłady poezji amerykańskiej dokonywane na przestrzeni wieków XIX – XXI  przez poetów polskich, znawców literatury amerykańskiej, tłumaczy-amatorów i tłumaczy profesjonalnych. Przedmiotem szczególnego zainteresowania będą zwłaszcza wielokrotnie przekłady tych samych tekstów, dokonywane w odmiennych poetykach np. przekłady wierszy Emily Dickinson (dokonywane przez Stanisława Barańczaka i Ludmiłę Marjańską), czy przekłady wierszy Whitmana (dokonywane przez Julian Tuwima, Czesława Miłosza, czy Andrzeja Szubę). Osobnym zagadnieniem będzie interpretacja  intertekstualnych związków przekładów poetów amerykańskich z oryginalną twórczością poetów polskich.

    12. Projekt edukacyjny – wykład przeznaczony dla specjalności nauczycielskiej (do realizacji w sem. 4. jako wykład dodatkowy)

    Podstawowym celem zajęć jest wskazanie wartości metody projektów w kształtowaniu kompetencji kluczowych  społeczeństwa opartego na informacji (samodzielność, umiejętność pracy w grupie, myślenie twórcze itp.). Studenci  poznają  istotę projektu edukacyjnego oraz możliwości wykorzystania tej metody na lekcjach języka polskiego na II, III i IV etapie edukacji. Znajomość wyznaczników i cech dobrego projektu umożliwi im kierowanie procesem tworzenia przez uczniów projektów przedmiotowych i interdyscyplinarnych. Dzięki tej metodzie możliwe jest funkcjonalne wykorzystanie wiedzy z zakresu nauki o literaturze, języku i kulturze w procesie edukacyjnym a także wykorzystanie podczas zajęć technologii informacyjno-komunikacyjnych (webquest, e-portfolio).

    13. Film and literature (Film i literatura) – wykład w języku angielskim

    Wykład przeznaczony dla studentów znających podstawy języka angielskiego i zainteresowanych literaturą anglojęzyczną  oraz jej filmowymi adaptacjami. Obejmuje on zagadnienia związków tych dwóch dziedzin sztuki (literackość filmu, filmowość prozy etc.) oraz ekranizacji (m.in. rodzaje, zabiegi adaptacyjne, metody analizy). Studenci poznają najważniejsze i najlepsze filmowe adaptacje klasyków literatury, jak np. Wiliam Szekspir czy Emilie Brontë, ale też współczesnych, mniej znanych a jednocześnie fascynujących pisarzy.

  • kulturoznawstwo, studia stacjonarne I stopnia

    MODUŁY SPECJALNOŚCI

    Podczas 3 lat studiów licencjackich student realizuje dwa moduły specjalnościowe: jeden na roku II w semestrze 3. i 4. oraz jeden na roku III w semestrze 5. i 6.

    Lista modułów jest jedna dla II i III roku – każdy z oferowanych modułów może być realizowany na roku II lub III (tu pod warunkiem, że dany moduł nie był realizowany już wcześniej – na roku II).

     

    1. a) Zarządzanie kulturą i jej popularyzowanie we współczesnym świecie

    Specjalność jest ukierunkowana na umiejętności praktyczne. Student uzyskuje wiedzę o sektorze kultury jako systemie obejmującym działania instytucji państwowych, samorządowych, inicjatyw społecznych, organizacji pozarządowych, placówek oświatowych oraz komercyjnych. Poznaje strukturę organizacyjną oraz cele i funkcje wybranych instytucji, reprezentatywnych dla poszczególnych dziedzin życia kulturalnego. Zgodnie z panującymi tendencjami w zarządzaniu kulturą oraz dystrybucji środków istotne miejsce w programie specjalności zajmują zajęcia wdrażające do opracowywania projektów o charakterze animacyjnym, edukacyjno-popularyzatorskim, imprez niszowych i masowych, marketingowych. Specjalność rekomendujemy dla osób wiążących swoją przyszłość zawodową z pracą o charakterze organizacyjnym i popularyzatorsko-edukacyjnym w instytucjach kultury oraz chcących podjąć własną działalność w sektorze kultury.

     

    1. b) Specjalność bibliologiczna

    Specjalność łączy w sobie cele poznawcze i praktyczne. Studenci są zapoznawani z podstawowymi aktami prawnymi regulującymi funkcjonowanie bibliotek oraz ze strukturą bibliotek jako instytucji, ich obszarami funkcjonowania (biblioteki wojewódzkie, miejskie, powiatowe, szkolne etc.), celami i zadaniami. Zajęcia obejmują także umiejętności praktyczne, takie jak systemy katalogowania, opisu zbiorów, korzystanie z baz danych, poznawanie stosowanych programów informatycznych, działania upowszechniające czytelnictwo oraz projekty o charakterze edukacyjno-popularyzatorskim i animacyjne. W ramach specjalności przewidziane są zajęcia w bibliotekach publicznych, szczególnie w Książnicy Pomorskiej. Do wyboru tej specjalności zachęcamy studentów wiążących swoją przyszłość z pracą w bibliotekach.

     

    1. c) Filmoznawstwo i nowe media

    Zajęcia specjalizacyjne w ramach specjalności umożliwiają poszerzenie wiedzy oraz umiejętności interpretacyjnych obejmujących film, kino, nowe media, przydatnych do realizacji projektów o charakterze edukacyjnym oraz popularyzatorskim: prowadzenie Dyskusyjnych Klubów Filmowych, organizację tematycznych przeglądów, upowszechnianie wiedzy o filmie i Internecie jako istotnych mediach kształtujących współczesną kulturę. Program zakłada doskonalenie takich umiejętności jak pozyskiwanie informacji i ich wykorzystanie do prezentacji edukacyjno-popularyzatorskiej, tekstu informacyjno-reklamowego oraz wprowadza w arkana krytyki filmowej.

     

    1. d) Sztuka i jej interpretacje

    Studenci poszerzają swoją wiedzę na temat sztuki dawnej i współczesnej, jej funkcjonowania w kulturze oraz relacji z innymi dziedzinami kultury artystycznej (literaturą, teatrem, filmem). Poznają specjalistyczną terminologię oraz wybrane teorie sztuki oraz metodologie badań. Program uwzględnia także zagadnienia związane z krytyką artystyczną. Celem zajęć praktycznych jest wdrożenie do umiejętnego korzystania z literatury fachowej oraz tekstów krytycznych, wykorzystania ich do własnych opracowań o charakterze edukacyjno-popularyzatorskim oraz współtworzenia projektów marketingowych. Zachęcamy do wyboru tej specjalności osoby, które interesują się historią sztuki, sztuką współczesną, zamierzające podjąć pracę w muzeach, galeriach sztuki, domach kultury.

     

    1. e) Turystyka kulturowa

    Program specjalności uwzględnia najnowsze tendencje w turystyce: wyjazdy specjalistyczne, ukierunkowanie tematyczne, wytyczanie szlaków turystycznych powiązanych z różnymi tekstami kultury (literaturą, filmem etc.) i historią lokalną, gry terenowe, Larpy, teatralizacje, święta i tradycje regionalne. Szczególne miejsce zajmują zagadnienia powiązane z Pomorzem, jego przeszłością, zabytkami dziedzictwa kulturowego, ale też ze współcześnie podejmowanymi próbami tworzenia tradycji lokalnej. Studenci zostaną wprowadzeni w problemy pomorzoznawstwa oraz praktyczne aspekty turystyki kulturowej (projekty szlaków, animacji skoncentrowanych na obiekcie dziedzictwa kulturowego). Specjalność jest szczególnie polecana osobom zainteresowanym animacją czasu wolnego dla różnych grup wiekowych, wiążącym swoją przyszłość zawodową z pracą w domach kultury, ośrodkach wypoczynkowych, muzeach regionalnych, instytucjach i organizacjach turystycznych.

     

    1. f) Kultura Słowian

    Celem zajęć w ramach specjalności jest zapoznanie studentów z historią, kulturą duchową Słowian, najważniejszymi zabytkami dziedzictwa oraz formami jego upamiętniania i funkcjonowania w obszarze sztuki, filmu, literatury oraz w ruchach o charakterze hobbystycznym (bractwa, rekonstrukcje, działania edukacyjne w muzeach i skansenach). Doskonalone są takie umiejętności praktyczne jak opracowanie i prezentacja odczytów, prelekcji z wykorzystaniem tekstów medialnych, krytyczna ocena tekstów kultury (filmu, książki, przedstawienia teatralnego, tekstu popkultury, wystawy). Do wyboru tej specjalności zachęcamy osoby zainteresowane problematyką słowiańszczyzny.

     

     

    MODUŁY DO WYBORU

    Student wybiera łącznie 4 moduły do realizacji w trakcie 3 lat studiów: jeden w semestrze 2., jeden w semestrze 4., dwa w semestrze 6.; wybór dokonywany jest spośród oferty zatwierdzonej przez dyrekcję IPiK na dany rok akademicki.

     

    1. Kultura regionalna

    dr hab. Barbara Ochendowska-Grzelak

    Moduł składa się z dwóch bloków tematycznych. Pierwszy poświęcony jest zagadnieniom regionu, regionalizmu oraz ich relacjom z kulturą narodową i europejską, drugi – skoncentrowany na Pomorzu Zachodnim oraz Euroregionie Pomerania jako obszarze kulturowym i kulturotwórczym. Podejmowanie będą problemy dziedzictwa kulturowego, mono- i wielokulturowości, specyfiki regionu i przejawów wspólnoty regionalnej. Celem zajęć jest rozwinięcie umiejętności obserwacji zjawisk zachodzących w kulturze oraz ich opisu i interpretacji z perspektywy tradycji, specyfiki regionu oraz globalizacji i unifikacji życia społecznego. Do wyboru zajęć zachęcamy studentów zainteresowanych kulturą współczesną, działalnością społeczności lokalnych oraz Pomorzem.

     

    1. Moda w kulturze

    dr hab. Rafał Makała

    Moda (i jej kulturowe konteksty) zostanie ukazana w dwóch blokach tematycznych: dotyczących designu oraz ubioru. Diachroniczna perspektywa ujęcia tematu pozwala na ukazanie złożoności zjawisk kształtujących tendencje w ubiorze i designie, ich aspekty pragmatyczne, komercyjne, marketingowe i estetyczne. Zajęcia, poza wiedzą nową dla studentów, pozwolą wykorzystać wiedzę, umiejętności obserwacji i analityczno-interpretacyjne zdobyte na zajęciach w ramach przedmiotów propedeutycznych oraz historii kultury artystycznej. Do wyboru tego modułu zachęcamy studentów zainteresowanych zagadnieniami sztuki użytkowej, popkultury oraz mody.

     

    1. Recykling w kulturze performansu

    dr hab. Mirosława Kozłowska, prof. US

    Zajęcia skoncentrowane są na jednym z najnowszych ujęć zjawisk w kulturze współczesnej – recyklingu. Przedmiotem rozważań oraz opisów i analiz będą wybrane przykłady tekstów kultury – szczególnie teatralnych i parateatralnych – ilustrujących mechanizmy, cele i funkcje recyklingu. Studenci w trakcie zajęć doskonalić będą swoje umiejętności obserwacji i interpretacji zjawisk w kulturze, formułowania i uzasadniania swoich opinii oraz wypowiedzi o charakterze krytycznym. Moduł przeznaczony jest w szczególny sposób dla osób zainteresowanych sztukami widowiskowymi.

     

    1. Publicystyka kulturalna

    dr hab. Mirosława Kozłowska, prof. US

    Celem modułu jest zapoznanie studentów z wybranymi zagadnieniami z historii idei, form oraz funkcji krytyki artystycznej, filmowej i teatralnej, a także przybliżenie specyfiki gatunków krytycznych. Doskonalone będą umiejętności dyskutowania o konkretnym tekście kultury (przedstawieniu teatralnym, filmie, wystawie, performansie) oraz pisania tekstów krytycznych edukacyjno-informacyjnych oraz interpretacyjno-oceniających.

     

    1. Seryjność w popkulturze

    Zagadnienia seryjności jako jednego z wyznaczników popkultury zostaną ukazane głównie na przykładzie seriali telewizyjnych oraz komiksów. Problem prezentowany będzie w perspektywie diachronicznej oraz synchronicznej (przemiany gatunkowe, estetyczne, funkcje, adresaci). W czasie zajęć doskonalone będą umiejętności analityczno-interpretacyjne oraz przygotowywania i publicznego przedstawiania prezentacji/głosu w dyskusji. Do udziału w zajęciach zachęcamy osoby zainteresowane filmem, telewizją, komiksem oraz kulturą popularną.

    1. Czytanie dramatu

    dr hab. Mirosława Kozłowska, prof. US

    Studenci zostaną zapoznani ze strukturą dramatu, jego gatunkami, najważniejszymi ich przemianami oraz tendencjami w dramaturgii najnowszej. Lektura konkretnych tekstów dramatycznych (dawnych i współczesnych) będzie ukierunkowana na ich analizę i interpretację uwzględniającą aspekty teatralne: powiązanie z konwencją teatralną, zawarty w tekście projekt realizacji scenicznej oraz możliwości aktualizacji tekstu/wybranego problemu we współczesnej inscenizacji. Zajęcia, w aspekcie praktycznym, skoncentrowane są na doskonaleniu umiejętności lektury tekstu dramatycznego, merytorycznej dyskusji i wypowiedzi krytycznej. Do wyboru modułu zachęcamy studentów zainteresowanych teatrem oraz literaturą.

  • kulturoznawstwo, studia stacjonarne II stopnia

    MODUŁY DO WYBORU

    Student jest zobowiązany do wyboru modułów tak, aby uzyskać 17 punktów ECTS przez dwa lata studiów (7 na I roku studiów i 10 na roku II). Skonkretyzowana oferta jest przygotowywana każdorazowo na dany rok akademicki.

     

    1.   Translatorium kulturowe

    prof. dr hab. Marta Skwara

    Studenci zostaną zapoznani z kulturowymi aspektami przekładu językowego oraz intertekstualnego. Przekład ukazany jest jako swoisty proces, którego efektem jest tekst osadzony w kulturach: macierzystej i przekładu. Zajęcia warsztatowe obejmują krytyczną analizę przekładów tekstów literackich, napisów filmowych oraz samodzielne próby translatorskie. Moduł rekomendowany dla osób, które chcą doskonalić znajomość języka obcego oraz wykorzystują w swojej pracy magisterskiej teksty obcojęzyczne.

     

    1.   Instytucje kultury w Polsce

    dr hab. Mirosława Kozłowska, prof. US

    Student poznaje podstawowe kierunki polityki kulturalnej w Polsce i Unii Europejskiej oraz najważniejsze dokumenty z nią związane, strukturę i system funkcjonowania sektora kultury w Polsce, opartego na instytucjach państwowych, samorządowych, prywatnych, stowarzyszeniach oraz organizacjach pozarządowych. Poza analizą struktury, celów i funkcjonowania wybranej instytucji kultury/projektu podjęte też będą zagadnienia ruchu amatorskiego, warunków jego funkcjonowania oraz roli w kulturze. Moduł rozwija kompetencje badawcze oraz dostarcza wiedzy przydatnej w praktyce. Zachęcamy do jego wyboru studentów, którzy podjęli temat pracy magisterskiej powiązany z organizacją i funkcjonowaniem instytucji kultury albo wiążą swoją przyszłość z pracą w placówkach kultury.

     

    1.   Standardy organizacji i zarządzania jakością kultury

    dr hab. Mirosława Kozłowska, prof. US

    Studenci zostaną zapoznani z kulturą jako systemem różnego typu instytucji oraz agend, placówek o zasięgu narodowym i międzynarodowym, regulacjami prawnymi oraz standardami regulującymi ich funkcjonowanie. Drugim zagadnieniem są warunki lokalne stymulujące funkcjonowanie instytucji oraz działania o charakterze popularyzatorskim kształtujące modele uczestnictwa w kulturze. Instytucje kultury prezentowane są w perspektywie ich relacji z innymi placówkami, polityką kulturalną oraz łączenia w swojej działalności tendencji ogólnoeuropejskich, krajowych oraz uwarunkowań lokalnych. Moduł polecamy studentom planującym podjęcie pracy w strukturach instytucji kultury, zainteresowanym ich działalnością.

    1.   Językoznawstwo a kulturoznawstwo

    dr hab. Dorota Kozaryn, prof. US

    Celem modułu jest ukazanie wagi i znaczenia związków kultury i języka oraz roli badań językoznawczych dla kulturoznawstwa. Cele przedmiotów składających się na moduł: ukazanie podstawowych wyróżników nurtu kulturowo-antropologicznego w językoznawstwie; przedstawienie metod wykorzystywanych w antropologii lingwistycznej; charakterystyka procesów tworzenia i funkcjonowania głównych kategorii nazewniczych w kontekście kultury dawnej i współczesnej; uświadomienie studentom pozycji nauki i techniki (rozumianych jako część kultury) w dawnym i współczesnym świecie, zapoznanie studentów z najważniejszymi cechami języka naukowego i technicznego; ukazanie zjawisk określanych mianem magii językowej, magicznych aktów mowy, pozycji magii językowej w dawnej i współczesnej kulturze; uświadomienie zróżnicowania języka ze względu na płeć.

     

    1.   Komunikacja interpersonalna, interpersonalno-medialna i publiczna

    dr hab. Leonarda Mariak, prof. US

    Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z zasadami poprawnego i sprawnego posługiwania się współczesną polszczyzną w różnych sytuacjach komunikacyjnych oraz kształcenie umiejętności poprawnego i sprawnego posługiwania się językiem polskim w mowie (zwłaszcza w wystąpieniach publicznych) oraz komunikacji codziennej. Zajęcia głównie o charakterze praktycznym, poszerzające i usprawniające umiejętności autoprezentacji oraz tworzenia tekstów kultury, użytkowych, ze szczególnym uwzględnieniem zasad savoir-vivre’u językowego i poprawności językowej; rozwijające umiejętności komunikacji w sytuacjach oficjalnych i nieoficjalnych.

     

    1.   Sztuka jako narzędzie kształtowania świata

    dr hab. Rafał Makała

    Zajęcia poświęcone są zagadnieniom instrumentalnego wykorzystania sztuki w propagandzie, działaniach marketingowych oraz w celach poznawczych. Propagandowe, perswazyjne, retoryczne i poznawcze aspekty sztuki zostaną omówione na wybranych przykładach. W czasie zajęć będą doskonalone umiejętności analizy i kontekstualnej interpretacji dzieła sztuki. Do wyboru modułu zachęcamy studentów zainteresowanych sztuką oraz realizujących prace magisterskie powiązane   z historią sztuki, propagandą, reklamą.

     

    1.   Kultura metropolii

    dr hab. Barbara Ochendowska-Grzelak

    Studenci zostaną zapoznani z urbanistycznymi i architektonicznymi aspektami miasta- metropolii. Na przykładach Rzymu i Paryża omówione będą zagadnienia centrum jako miejsca skupiającego różnego typu gmachy użyteczności publicznej, zaspokajające tak potrzeby mieszkańców jak i różnych grup przybyszy (studentów, turystów, interesantów etc.). Zasadniczą perspektywą przedstawienia zagadnienia są aspekty estetyczno-funkcjonalne przestrzeni miejskiej, jej walory reprezentacyjne – jako centrum państwa oraz centrum kulturalne Europy.

     

    1. Sztuka stereotypów. Obraz „innego” w sztuce polskiej/niemieckiej XIX i XX wieku (wykład w j. niemieckim)

    dr hab. Rafał Makała

    Wykład podejmuje zagadnienia związane z funkcjonowaniem stereotypów w kulturze. Analizie i kontekstualnej interpretacji poddane zostaną dzieła plastyczne prezentujące stereotypy „innego”, upowszechniające i/lub tworzące ramę artystyczną dla powszechnych wyobrażeń lub kanonów działających w obrębie malarstwa na prawie stereotypu. Wykład wygłaszany jest w języku niemieckim, adresowany do osób zainteresowanych sztuką.

     

    1.   Brytyjska komedia w kontekście kulturowym (wykład w j. angielskim)

    Studenci zostaną zapoznani ze specyfiką brytyjskich komedii filmowych kinowych jak i telewizyjnych. Ujęcie diachroniczne pozwoli na ukazanie przemian języka filmu, tematów oraz sposobów kreacji świata przedstawionego, konstrukcji komizmu i odniesień do rzeczywistości pozaartystycznej i kulturowej konkretnego okresu. Ujęcie synchroniczne posłuży prezentacji komedii jako swoistego odniesienia do różnych obszarów życia społecznego i ukierunkowania ich na różne grupy odbiorców. Wykład wygłaszany w języku angielskim adresowany jest do studentów zainteresowanych filmem.

    1.   Filozofia filmu

    Wykład będzie prezentacją wybranych zagadnień z filozoficznej refleksji nad filmem, w szczególności na podstawie koncepcji wypracowanych przez Gillesa Deleuza, Slavoja Žižka, czy Giorgio Agambena. Konwersatoria poświęcone będą dyskusji na bazie konkretnych filmów i próbom odczytania ich wedle rozmaitych filozoficznych perspektyw. Dyskusji poddawane będą zarówno formalne aspekty filmu jak i fabularne: prawda i konstrukcja, konstrukcja podmiotowości, itd. Materiałem, na którym poszczególne filozoficzne aspekty zostaną przeanalizowane, będą m.in. filmy Kieślowskiego, Hitchcocka, von Triera, Tarkowskiego, a także innych reżyserów (wykaz filmów podany zostanie na pierwszych zajęciach). Do wyboru modułu zachęcamy osoby zainteresowane sztuką filmową.

    1.    Krytyka artystyczna

    dr hab. Mirosława Kozłowska, prof. US

    Zajęcia obejmują dwa bloki: teoretyczny, poświęcony funkcjom, gatunkom i celom krytyki oraz praktyczny, warsztatowy. Zajęcia praktyczne obejmują krytyczną lekturę tekstów, ich interpretację z perspektywy treści interesujących badacza sztuki, teatru, filmu oraz samodzielne próby pisania recenzji. Moduł przeznaczony jest dla studentów chcących doskonalić swój warsztat pisarski oraz analityczno-interpretacyjny.

     

    1.   Czytanie dramatu

    dr hab. Mirosława Kozłowska, prof. US

    Studenci uzyskają poszerzoną wiedzę o dramacie jako tekście podlegającym procesom właściwym dla lektury czytelniczej oraz podstawy/inspiracji przedstawienia teatralnego. W trakcie zajęć doskonalone są także umiejętności analityczno-interpretacyjne uwzględniające różne aspekty utworu/przedstawienia. Moduł zalecany jest szczególnie dla studentów zainteresowanych teatrem lub podejmujących w pracach magisterskich zagadnienia adaptacji i inscenizacji utworu literackiego.

  • dziennikarstwo i komunikacja społeczna, studia stacjonarne I stopnia

    SPECIALNOŚCI

    rok II

    Student wybiera jedną specjalność z proponowanej oferty i realizuje ją w całym toku studiów I stopnia począwszy od semestru 3.

    Decyzję o uruchomieniu specjalności w danym roku akademickim podejmuje dyrekcja IPiK kierując się kryterium liczby studentów zapisanych na daną specjalność.

     

    1. a) Szkoła reportażu

         Specjalność adresowana jest do studentów zainteresowanych formą publicystyczną reportażu w jego różnych odmianach medialnych (reportaż prasowy, radiowy, telewizyjny). Podczas zajęć przekazywana jest uporządkowana pogłębiona wiedza o reportażu – w wielu aspektach, np. genologicznym, językowo-stylistycznym, ze względu na rodzaj medium. Studenci będą mieli też możliwość zapoznania się z wybitnymi osiągnięciami polskiego reportażu – analiza i interpretacja wybranych reportaży. Całość dopełniać będą zajęcia warsztatowe: pisanie reportaży. Specjalność ta przygotowuje przyszłych dziennikarzy publicystów, specjalizujących się w dziedzinie reportażu.

     

    1. b)     Krytyka i publicystyka i kulturalna

             Specjalność przygotowuje studentów do przyszłej aktywności dziennikarskiej w dziedzinie publicystyki kulturalnej. Wśród przedmiotów specjalności można przykładowo wymienić: teorię krytyki artystycznej, historię polskiej krytyki i publicystyki kulturalnej, analizę tekstów kultury. Studenci otrzymują rozszerzoną wiedzę z zakresu publicystyki i krytyki kulturalnej a także biorą udział w zajęciach warsztatowych z krytyki teatralnej, filmowej, eseistyki czy dziennikarstwa muzycznego. Specjalność przygotowuje studentów do pracy w dziedzinie dziennikarstwa publicystycznego, krytyki artystycznej, w instytucjach społeczno-kulturalnych i edukacyjnych.

          

    1. c)     Dziennikarstwo internetowe

         Dziennikarstwo internetowe to specjalność, która odpowiada na zapotrzebowanie w dziedzinie współczesnego dziennikarstwa sieciowego. Oferuje studentom uporządkowaną pogłębioną wiedzę z zakresu dziennikarstwa internetowego: dziennikarskich gatunków internetowych, tworzenia portali internetowych, teorii i praktyki blogu, netykiety, redagowania czasopisma w sieci. W ramach specjalności studentom oferowane są również zajęcia warsztatowe, podczas których będą miął możliwość praktycznego zastosowania zdobytej wiedzy. Specjalność przygotowuje studentów do pracy w charakterze dziennikarza w medium sieciowym.

     

    1. d)       Public relations

             W ramach tej specjalności student otrzymuje wiedzę z dziedziny public relations. Zyskuje dodatkowe umiejętności poszerzające jego możliwości zatrudnienia o agencje PR, działy komunikacji społecznej i medialnej w rozmaitych instytucjach. Do przedmiotów prowadzonych na specjalności należą m.in.: strategie PR, reklama, marketing polityczny, etyka w PR. Zajęcia warsztatowe obejmują pisanie tekstów perswazyjnych i informacyjnych; zajęcia laboratoryjne natomiast wprowadzają do praktyki e-PRu. Ponadto prezentowana jest tu problematyka rzecznictwa prasowego czy kompetencji komunikacyjnych z zakresu wystąpień publicznych. To umiejętności pożądane nie tylko u specjalistów PR, ale szerzej, w komunikacji publicznej i medialnej w ogóle.

     

     

    MODUŁY FAKULTATYWNE

    rok II

    W semestrze 3. i 4. student realizuje jeden z dwu modułów fakultatywnych:

     

    1. Film dokumentalny

    Moduł obejmuje 4 przedmioty: polska szkoła dokumentu, kobiety w polskim filmie dokumentalnym, analiza filmu dokumentalnego, telewizyjny dokument filmowy. Zajęcia prezentują osiągnięcia polskiego filmu dokumentalnego na tle kinematografii światowej. Znaczącą grupę autorów stanowią tu twórczynie kobiety, których filmowe dokumenty zyskały uznanie publiczności. Szczególnym rodzajem filmowego dokumentu jest telewizyjny dokument filmowy – studenci zapoznają się z genologią gatunku, warsztatem dokumentalisty, dziennikarskim wykorzystaniem filmu dokumentalnego etc.

     

    1. Przemiany mediów

    Moduł obejmuje 4 przedmioty: przemiany kultury – przemiany mediów, społeczeństwo sieci, język nowych mediów, media mobilne. Podejmują one tematykę zmian kulturowych zachodzących w drugiej połowie XX i pierwszych dekadach XXI wieku oraz następujących w ślad za nimi (lub też je wyprzedzających) przemian w samych mediach. Stąd koncentracja na nowych mediach, ich specyfice i roli w pracy dziennikarza. To także zagadnienia dotyczące społeczeństwa i zachodzących w nim przemian pod wpływem rozwoju nowych mediów.

     

    rok III

    W semestrze 5. i 6. student realizuje jeden z dwu modułów fakultatywnych:

     

    1. Kultura i media

    Moduł obejmuje 5 przedmiotów: interpretacja i adaptacja, liternet, multimedia a media tradycyjne, adaptacje radiowe, adaptacje filmowe. Dotyczą one relacji między różnymi sztukami a mediami oraz między mediami tradycyjnymi i nowymi mediami. Podejmują, między innymi, zagadnienia literatury w Internecie, adaptacji w mediach elektronicznych: w radiu, filmie. To moduł o sztuce współczesnej, która staje się coraz bardziej sztuką medialną, a nawet wielomedialną, same media zaś pretendują do miana wielkich interpretatorów sztuki   – zwłaszcza literatury. Studenci będą mieli możliwość odbioru adaptacji medialnych, ich analizy i interpretacji.

     

    1. Analizy współczesności

    Moduł budują 4 przedmioty podejmujące ważne zagadnienia współczesnej kultury: kultura audiowizualna, kulturowa tożsamość płci, podróż i tożsamość, psychologia kultury. Z jednej strony prezentowany jest dominujący obecnie sposób artykulacji kultury i partycypacji w zjawiskach kulturalnych rzeczywistości nowych mediów. Z drugiej zaś strony moduł przedstawia istotne składowe światopoglądowe współczesnego świata: kulturową tożsamość płci – funkcjonowanie kategorii męskości i kobiecości w życiu publicznym i w przestrzeni medialnej; refleksję antropologiczną zogniskowaną wokół ponowoczesnej tożsamości – w kontekście globalizacji, glokalności, pograniczności, migracji i nomadyzmu; wreszcie problematykę wpływu kultury na psychologię jednostki, z kulturowymi uwarunkowaniami zbiorowej i jednostkowej tożsamości.

  • dziennikarstwo i zarządzanie mediami, studia stacjonarne II stopnia

    SPECJALNOŚCI

    rok I

    Student wybiera jedną specjalność z proponowanej oferty i realizuje ją w całym toku studiów począwszy od semestru 2.

    Decyzję o uruchomieniu specjalności w danym roku akademickim podejmuje dyrekcja IPiK kierując się kryterium liczby studentów zapisanych na daną specjalność.

    1. a) Menedżer w mediach

             Specjalność oferuje studentom uporządkowaną pogłębioną wiedzę z zakresu zarządzania mediami, analizy finansowej przedsiębiorstwa medialnego, konkurencyjności na rynku medialnym, nadzoru właścicielskiego, zasad funkcjonowania europejskich i polskich mediów publicznych etc., co znajduje wyraz w prowadzonych przedmiotach, np.: strategie rozwoju mediów, media publiczne, zarządzanie procesami. Celem specjalności, w perspektywie rozwoju zawodowego dziennikarzy, jest przygotowanie specjalistów w grupie menedżerskiej kadry zarządzającej w mediach – na różnych poziomach organizacji przedsiębiorstwa medialnego; wyposażenie ich w niezbędną wiedzę i umiejętności pozwalające łączyć misję profesji dziennikarskiej z ekonomicznymi i zarządczymi uwarunkowaniami funkcjonowania mediów.

    1. b) Dziennikarstwo regionalne i transgraniczne

           To specjalność, w ramach której studenci otrzymają specjalistyczną poszerzoną wiedzę dotyczącą mediów transgranicznych, etnicznych, regionalnych i lokalnych, usytuowanych w kontekście szerszej problematyki integracji europejskiej, polityki regionalnej, polityki regionów w Unii Europejskiej, transgranicznego rynku medialnego. To także poszerzenie warsztatu dziennikarskiego o jego nowe specjalistyczne odmiany: dziennikarstwa regionalnego, lokalnego, transgranicznego. Tematyka specjalności znajduje odzwierciedlenie w prowadzonych przedmiotach, np.: media transgraniczne i etniczne, polityka regionalna, kultura regionalna, specjalistyczne dziennikarstwo ponadnarodowe. Specjalność przygotowuje absolwentów do pracy w przygranicznych/transgranicznych, regionalnych i lokalnych mediach.

    1. c) Teoria i praktyka dziennikarska

           Specjalność polecana szczególnie studentom, którzy nie studiowali dziennikarstwa na studiach I stopnia. W ramach tej specjalności będą mieli możliwość uzyskania uporządkowanej pogłębionej wiedzy z zakresu genologii dziennikarskiej, warsztatu dziennikarskiego (dziennikarza prasowego, radiowego, telewizyjnego), organizacji pracy w redakcji, etyki dziennikarskiej etc., co znajduje wyraz w nauczanych przedmiotach, np.: genologia dziennikarska, warsztat redaktora, etyka dziennikarska w teorii i praktyce. Specjalność pozwala, z jednej strony, usystematyzować wiedzę z zakresu dziennikarstwa, z drugiej zaś strony, łączy tę wiedzę z kompetencjami zarządczymi w organizacji medialnej, prowadzonymi w głównym nurcie naukowo-dydaktycznym kierunku.

    MODUŁY FAKULTATYWNE

    rok I

    W semestrze 1. i 2. student realizuje jeden moduł z oferty:

    1. Glokalność

                   Moduł podejmuje problematykę przenikania się we współczesnym świecie tego, co globalne, z tym, co lokalne. Aspekt kulturowy zjawiska przeplata się z planem społecznym i ekonomicznym. Zwłaszcza media nie mogą ignorować tego zjawiska – na dziennikarzach ciąży misyjny obowiązek przedstawiania zjawiska, jego opisu i interpretacji. Wszystko to w celu objaśniania otaczającej rzeczywistości masowemu odbiorcy. W kompetencje niezbędne do realizowania tego deontologicznego zobowiązania dziennikarzy i mediów mają za zadanie wyposażyć studentów realizowane w ramach modułu przedmioty, np.: globalizacja a lokalność, gospodarka globalna i lokalna, cywilizacja metropolii.

    1. Kreacja wizerunku

    Moduł kreacja wizerunku to moduł z obszaru public relations, który koncentruje się wokół dwu podstawowych zagadnień: pierwsze, to budowanie dobrej reputacji instytucji, firmy, jej korzystnego wizerunku w przestrzeni społecznej i medialnej; drugi krąg tematyczny to kreacja (i autokreacja) wizerunku jednostki w odbiorze społecznym i przekazie medialnym. Wiedza i umiejętności nabywane przez studentów w ramach modułu są niezwykle przydatne dla ludzi mediów, ale także dla wszystkich innych aktorów przestrzeni publicznej komunikacji. Wśród przedmiotów modułu można wymienić np.: wartość firmy a jej wizerunek, etykieta w komunikacji publicznej i medialnej, autokreacja medialna.

    1. Dziennikarstwo informacyjno-publicystyczne

                   Moduł wprowadza w tematykę nowych mediów, nowego sposobu informowania w tychże mediach – dziennikarstwo internetowe. Jednocześnie rozwija i pogłębia wiedzę i umiejętności z tradycyjnej genologii dziennikarskiej, zwłaszcza w zakresie publicystyki. Ponadto studenci będą mieli możliwość zapoznania się z funkcjonowaniem dziennikarzy i mediów w sytuacji kryzysowej – szczególna rola informacji, sposoby jej redagowania i nadawania. W ramach modułu prowadzone są przedmioty: pisanie informacji i publicystyki, nowe formy informacji, zarządzanie sytuacją kryzysową.

     

    rok II

    W semestrze 3. i 4. student realizuje jeden moduł z oferty:

    1. Produkcja medialna

                   Moduł łączy w sobie dwa nurty kierunkowe: produkcji medialnej i współczesnego dziennikarstwa (z uwzględnieniem nowych mediów – Internet). W ramach pierwszego studenci otrzymają uporządkowaną pogłębioną wiedzę z zakresu zarządzania firmą producencką (zarządzanie, finanse, kapitał ludzki, strategie rozwojowe etc.); na pograniczu obydwu obszarów sytuuje się przedmiot zarządzanie redakcją, uwzględniający funkcjonowanie redakcji we współczesnej przestrzeni medialnej; dziennikarstwo nowomedialne znajdzie swoje odzwierciedlenie w projektowaniu stron WWW; natomiast umiejętności pisarskie, fundament warsztatu dziennikarskiego (nie tylko prasowego) będą doskonalone podczas zajęć z przedmiotu pisanie kreatywne.

    1. Funkcjonowanie przedsiębiorstwa medialnego

                   W ramach modułu podejmowana jest tematyka prawna, zarządcza i ekonomiczna związana z rynkiem medialnym, postrzeganym w szerszym kontekście działalności ekonomiczno-zarządczej. Realizowane są tu takie przedmioty jak: formy prawne działalności gospodarczej w Polsce, zarządzanie zasobami ludzkimi, zarządzanie MŚP (małe i średnie przedsiębiorstwa) – to ważne elementy kompetencji merytorycznych kadry kierowniczej mediów. Moduł wprowadza również przedmiot negocjacje – przedstawiający wiedzę z zakresu zarządzania konfliktem i sposobów jego rozwiązywania (negocjacje jako ważna umiejętność we współczesnej komunikacji).

  • Instytut Polonistyki, Kulturoznawstwa i Dziennikarstwa – seminaria dyplomowe

  • dziennikarstwo i zarządzanie mediami– tematyka seminariów magisterskich

    Tematyka seminariów